Posts tagged: Humor - Jacek Złydach - blog

Hacking the life-CAP

Tue, 03 Mar 2015 00:43:12 +0100

(tekst czekał na opublikowanie sporo czasu; dopiero teraz udało mi się go jednak poprawić i dokończyć) ^[1] Przez "hobby" rozumiem tu zajęcie, które ma ogromną wartość dla danego człowieka ale nie jest jego głównym źródłem utrzymania; "związki" obejmują relacje romantyczne i rodzinne - dziewczyna, żona, najbliźsi krewni.Ostatnio Bambucza na łamach swego bloga przedstawił interesującą koncepcję pod nazwą "life CAP theorem". Zachęcam do przeczytania jego artykułu. W bardzo dużym skrócie, znany w kręgu bazodanowców CAP theorem mówi: "spójność, dostępność, odporność na podział - wybierz dwa". Life-CAP analogicznie głosi, "praca, hobby, związki - wybierz dwa"^[1]. ^[2] Zabawna obserwacja - angielskie słowo cap oznacza górne ogranicznenie nałożone na jakiś zasób lub czynność.Bucza w swoim tekście sugeruje, że jesteśmy skazani na niewolnictwo wobec life-CAPa, który narzuca ograniczenie^[2] na to, na jakich problemach możemy się skupić w życiu. Przychodzi mi jednak do głowy kilka innych podejść do tego problemu. Faktycznie wybierz dwa ^[3] Nie wydaje się to najrozsądniejsze z punktu widzenia wychowawczego, dlatego coraz więcej bogatych ludzi decyduje się na użycie swych zasobów do stworzenie dzieciom jedynie siatki bezpieczeństwa, równocześnie zachęcając je do przedsiębiorczości i zarabiania na siebie. A skoro już mowa o siatce bezpieczeństwa, to opcja wyrzucenia pracy z równania jest dostępna również dla ludzi na zasiłkach i w przyszłości, miejmy nadzieję, dla jak największej liczby osób. Jak to rzekł pewien mędrzec z HackerNews, No job is the goal. No money is the problem..Oczywiście można sobie dobrze radzić w życiu wybierając dwa z trzech. Większość^{[citation needed]} ludzi zdaje się żyć w trybie "praca + związki". Znamy też historie ludzi, których wyborem było "praca + hobby". Wreszcie niejedno dziecko bogatego człowieka może spokojnie żyć wybierając "hobby + związki"^[3]. Widać więc wyraźnie, że da się dobrze żyć nie walcząc z life-CAPem. Ale czy są jakieś metody na jego obejście? Zlej wybory ze sobą Czasem można zlać ze sobą opcje w life-CAP, redukując problem do prostego "wybierz dwa z dwóch". Świętym Graalem dzisiejszej zachodniej kultury jest praca będąca równocześnie pasją - jest to jednak dużo cięższe do osiągnięcia niż się wydaje (bez oszukiwania samego siebie) i wymaga czasu oraz mobilności społecznej. Inną opcją jest połączenie hobby i związków. W idealnej sytuacji Twój partner i/lub najbliższa rodzina dzieli z Tobą wspólną pasję. Ponownie, jest to czasochłonne do osiągnięcia, ale czasem można temu pomóc na drodze autoselekcji. Jako ekstremalny przykład na myśl przychodzą mi małe społeczności religijne, w których życie rodzinne i wiara są bardzo silnie ze sobą splecione, a członkowie takiego ugrupowania zwykle wiążą się wewnątrz niego. Wreszcie warto przyjrzeć się połączeniu w jedno pracy i związku. To występuje chyba głównie na studiach (s/praca/nauka/) i we wspólnie prowadzonej działalności. Ma szansę być bardzo spełniające, aczkolwiek problemy zawodowe mają poważną tendencję do przeciekania w życie osobiste. Oczywiście można być też Elonem Muskiem - zlać pracę i hobby w jedno, po czym wywalić związki i zająć się ratowaniem świata. (źródło: R. Kikuo Johnson via Bloomberg) PWM ^[4] Dosłownie "równowaga między życiem a pracą"; język polski jest jak zwykle taki nieporęczny...Typowy sposób radzenia sobie z life-CAPem to tzw. work-life balance^[4]. Pewną ilość czasu alokuje się na pracę, a pozostały przełącza się pomiędzy hobby a związkami. W elektronice cyfrowej istnieje pojęcie PWM (Pulse-width Modulation) - jest to trick pozwalający uzyskać coś wyglądającego jak sygnał analogowy mając do dyspozycji jedyne wyjście cyfrowe. Stale i szybko przełączając się między stanem niskim i wysokim, "włączonym i wyłączonym" jesteśmy w stanie uzyskać coś, co przypomina sygnał analogowy - jego wartość regulujemy przez stosunek czasu spędzonego w stanie wysokim do czasu spędzonego w stanie niskim^[5].^[5] Prosty przykład - zapalanie i gaszenie światła; jeśli bardzo szybko przełączamy światło, to dla oka będzie wydawało się ono przygaszone - jasność zależeć będzie od tego, jak długo trzymamy je włączone a jak długo wyłączone w czasie tego przełączania; właśnie tak układy typu Arduino implementują regulację siły świecenia diodki. Słowem-kluczem występującym w poprzednich dwóch akapitach jest "przełączanie się". Co stanie się, gdy zastosujemy PWM do problemu life-CAP, zaczynając przełączać się wielokrotnie i bardzo szybko między dwoma stanami?

praca vs. hobby - Twój szef myśli, że pracujesz, a Ty jesteś zajęty robieniem czegoś pożytecznego
hobby vs. związki - Twój partner/rodzina czują się zadbani, a Ty jesteś zajęty robieniem czegoś pożytecznego
praca vs. związki - wykonalne chyba tylko jeśli pracujesz z rodziną/partnerem; nie wiem, czy zdrowe dla obu, ale w granicy jest to jak zlanie tych dwóch wyborów

Wiadomo, że mózg ludzki - tak jak i procesor - nie lubi ciągłych zmian kontekstu. Pracując w intensywnym PWMie można mieć jednak konteksty dwóch różnych rzeczy zawieszony "w powietrzu", zamieniając je ze sobą zanim któryś zdąży wyparować z pamięci krótkoterminowej^[6].^[6] Chyba. Tak mi się wydaje. Czytanie HackerNews w czasie pisania postów nie pomaga. Kolejną istotną rzeczą jest to, że partnerzy nie lubią jak się ich napędza PWM-em ;). Do wyboru są tu dwie opcje - albo trzeba tego PWMa robić tak szybko, że nie zauważą przełączeń, albo drogą selekcji związać się z taką osobą, która ten tryb pracy zniesie. Olać te wybory, dajcie Modafinil Wersja dla ambitnych i nietolerujących tego, że życie stawia przed nimi głupie problemy. Więcej komentarza nie trzeba. (i ze wszystkich dostępnych w tym momencie, ta chyba ta najbardziej mnie urzeka) Wersja patologiczna - PWM na wszystko Może na Modafinilu się tak da, aczkolwiek z zewnątrz będzie to wyglądało jak chaos z rękami i nogami, robiący wszystko na raz. Więc, Czytelniku, jakie są Twoje metody na life-CAP?

International Space Innovation Centre - przyszłość jest teraz!

Thu, 01 Sep 2011 23:11:25 +0200

W International Space Innovation Centre, tuż obok RALu, prezentowali niedawno hyperwalla, przeźroczyste ekrany dotykowe i inne zabawki. Zobaczywszy niepilnowany stół z ekranem dotykowym nie mogłem się powstrzymać: Ciekawe, czy już to naprawili ;).

Game State Manager bez "Managera"

Sat, 29 May 2010 15:34:26 +0200

Rafał Rozestwiński upomniał mnie ostatnio za nazwanie pewnej klasy Game State Manager-em. Są powody, dla których powinniśmy unikać słowa Manager przy nazywaniu klas. Rafał zaproponował mi więc kilka alternatyw:

Game State One Star General
Game State Supreme Commander
Game State Field Marshall
Marszałek Polny Stanu Gry

Teraz rola tak nazwanej klasy jest jasna :).

Piosenki o językach programowania

Wed, 17 Feb 2010 11:25:13 +0100

Dwie ciekawe piosenki; pierwsza bardziej znana, druga trochę mniej: Write in C The Eternal Flame AKA God Wrote in Lisp Code

Wirujące czarne dziury

Thu, 11 Jun 2009 19:42:54 +0200

Dzisiaj czytając pewną książkę popularnonaukową dowiedziałem się, że według jednej z teorii obracająca się czarna dziura tworzy coś w rodzaju 'wirowego' pola grawitacyjnego (zwanego też wirem grawitacyjnym), które zmusza inne ciała do poruszania się wokół niej. W tej samej książce powiedziano, że odpowiednio wycelowana wiązka promieniowania elektromagnetycznego (w tym np. światła widzialnego) jest w stanie przelecieć w pobliżu takiej obracającej się czarnej dziury i polecieć dalej, podkradając część jej grawitacyjnej energii (tym samym energia wiązki się powiększa, a szybkość obrotu czarnej dziury maleje). To teoretyczne zjawisko - podbieranie energii z wirującej czarnej dziury - zwane jest procesem Penrose'a. Oczywiście nie trzeba długo tłumaczyć jego konsekwencji:

Le Parkour

Sat, 28 Feb 2009 11:46:38 +0100

Softimage|XSI i Kaczka startująca z tafli lodu

Fri, 23 Jan 2009 12:56:53 +0100

Przedwczoraj Informatyka Stosowana oddawała prace zaliczeniowe na przedmiot Podstawy Grafiki Komputerowej. Tematem była animacja kaczki startującej z tafli lodu. Na laboratoriach z PGK uczyliśmy się obsługi programu Softimage|XSI i większość prac powstała w tym właśnie programie. Poradnik Softimage|XSI Tips&Tricks Opublikowałem tutaj w formie artykułu poradnik, który zamieściłem na forum Informatyki Stosowanej. Mam nadzieję, że przyda się każdemu, kto zaczyna lub będzie zaczynał modelowanie w XSI (zwłaszcza na projekt zaliczeniowy). Link do poradnika Animacje Wiele grup oddało animacje na bardzo wysokim poziomie, dzięki czemu ostatnie zajęcia z grafiki komputerowej (spędzone na prezentowaniu projektów) były bardzo ciekawe i wesołe. Poniżej kilka prac, które szczególnie mi się podobały: Autorzy powyższej animacji nieźle się postarali, żeby uniknąć niepotrzebnych animacji w XSI ;). Rakieta pierwszej klasy :) Cel-Shading na wysokim poziomie. A ta praca powstała... w Blenderze :). Trailer filmu :). A na koniec moja:

Bonus #2 - We Work for GLaDOS Now

Fri, 05 Sep 2008 10:29:27 +0200

Coś o jednej z najlepszych grup NPC w historii gier komputerowych. For all those, who're 'thinking with portals' ;).

Large Hadron Rap

Tue, 02 Sep 2008 22:05:09 +0200

Bonus na dobranoc, uśmiech w stronę fizyków :). Na uwagę zasługuje fragment w opisie tego filmiku na Youtube. "The sound should be slightly better on this version - we've tried to get round YouTube's new extreme audio dynamic range compression by layering a 20kHz sine wave over the top of the soundtrack." To jest podejście prawdziwego Technika! Chak de planet~! :).

Programowanie Ekstremalne w praktyce :)

Wed, 24 Oct 2007 00:09:04 +0200

Xion ostatnio napisał coś o programowaniu ekstremalnym, troszkę w teorii. Tutaj znajdziecie nieco bardziej praktyczne ujęcie tematu. WYJAŚNIENIE: Niektórzy Czytelnicy opacznie zrozumieli nagłówek obrazka. XP na obrazku nie oznacza pewnego znanego i niezbyt lubianego przeze mnie systemu operacyjnego pewnej znanej firmy, ale jest to skrót od X-Treme Programming (programowanie ekstremalne).

Muscles & Magnets

Sat, 07 Jul 2007 10:38:26 +0200

Podzielę się wesołą piosenką znalezioną kiedyś w sieci. Nosi ona tytuł "The Nucleus I Like Best" i pochodzi z albumu Muscles & Magnets. Poniżej zamieszczam tekst:

There's 15N, 39K, 19F, and also 13C, But of all the atoms East to West, the nucleus I like best is 31P. Proton spins are everywhere, and MRIs reveal their density. But all that leaves me unimpressed; the nucleus I like best is 31P. Take a limb, get it shimmed, and sample from the muscles that you see. A spectrum lets you quantify the PCr, Pi, and ATP. Cell pH can be deduced from the inorganic phosphate frequency; You can likewise measure magnesium using the chemical shift of ATP. If you scan a leg or hand during stimulation and recovery, The spectra let you find the rates of using and creating ATP. Now NMR can take you far beyond this type of phosphate chemistry, But I've come clean and I've confessed -- the nucleus I like best is 31P.

Nietypowy jak na dzisiejszą muzykę, bo w klimatach biochemiczno-jądrowych a nie romantycznych ;). Z albumu Muscles & Magnets przesłuchałem jeszcze jedną piosenkę - "Necessary But Not Sufficient". Obie dołączam pod postem (są darmowe, wygoogle'owałem kiedyś w sieci). Polecam też poczytać wszystkie teksty piosenek z tego albumu. Jeśli ktoś zna jakieś inne piosenki w klimatach naukowych, to chętnie się o nich dowiem!

Gosie w kodzie

Thu, 28 Jun 2007 23:34:52 +0200

W ramach humorystycznego akcentu postanowiłem opublikować na devBlog'u swoje produkcje z XIV OI. Pierwszy etap

Drzewa, alias "Trudny Wybór"
Osie Symetrii, alias "Nieśmiały Chłopak 98bpm", znane popularnie pod nazwą "GOsie"

Drugi etap

Megalopolis, alias "Słowa"

Zaznaczam, że kod był pisany 'w locie', nie podmieniałem nazw już po napisaniu. Zachęcam do wnikliwej lektury na poprawę samopoczucia :).

Atlantis go at throttle up!

Mon, 11 Jun 2007 01:31:43 +0200

Przedwczoraj o 0138GMT+2 z kosmodromu na Florydzie wystartował amerykański prom kosmiczny (pieszczotliwie: spejs szuttle ;) ) Atlantis. Misja oznaczona jest jako STS-117. Śledzić ją można na bieżąco dzięki NA$A TV. Trochę te "breaking news" spóźnione, ale to z okazji właśnie zakończonego Compo pomaturalnego. Prace można ściągnąć tutaj. Wyjątkowo tym razem wziąłem udział i napisałem coś, co miało być dobrą gierką. Projekt niezbyt ambitny, ale wyszedł nie najlepiej - podobnie jak Regedit zamotałem się w kodzie. Polecam zapoznanie się z readme. W ramach przesłania z okazji końca Compo pozwolę sobie zacytować kolejną sentencję, jaką znalazłem na Warsztacie:

Należy dwa razy pomyśleć, nim zacznie się programować, aby nie trzeba było dwa razy programować, nim zacznie się myśleć.

Przykre jest widzieć, jak Twój projekt umiera bo znów nie poświęciłeś czasu na dokładny projekt i zaczynasz improwizować... Nie życzę tego nikomu. Ale jak to mówią, life goes on ;). W najbliższym czasie skończę rozliczać się z przeszłością, a co dalej... zobaczycie :P. Stay tuned!