Posts tagged: wydarzenia - Jacek Złydach - blog

Lisp i Python na Pykoniku (05.10.2011, 19:30+)

Wed, 05 Oct 2011 08:56:04 +0200

Zostałem zaproszony przez krakowską społeczność Pythonistów do wygłoszenia prezentacji n/t Lispu na najbliższym Pykoniku - to już dzisiaj, o 19:30, w klubie El Sol przy ulicy Batorego 1. Eh, nie będzie lekko :). Python jest dość wysokopoziomowym językiem, więc nie można po prostu pokazać losowego feature'a Lispu i spytać słuchaczy, czy widzieli kiedyś coś takiego ;). Anyway, zainteresowanych Pythonem i/lub Lispem serdecznie zapraszam :). PS. Tak, to znaczy, że już wróciłem z RALu i jestem w Polsce. EDIT Slajdy z prezentacji:

Lisp - Programowalny Język Programowania (Python) on Prezi

Oxford SciBar

Sat, 13 Aug 2011 00:52:46 +0200

Oxford jest znany jako miasto nauki. Jak na swoją renomę to troszkę mało się tu dzieje (albo szukałem nie dość dokładnie), ale znalazło się jedno ciekawe zdarzenie. Oxford SciBar, organizowany przez British Science Association, to cykl comiesięcznych spotkań naukowych w... pubie :). Przebieg wydarzenia jest bardzo prosty: zapraszana jest jakaś osoba ze świata nauki, która wygłasza prelekcję i odpowiada na pytania, a potem wszyscy w spokoju mogą dopić piwo i porozmawiać. Evidence based policy Do tej pory uczestniczyłem w dwóch edycjach tego wydarzenia. W zeszłym miesiącu zaproszony został dr Evan Harris, do niedawna członek parlamentu, doradzający w sprawach naukowych różnym grupom w rządzie Wielkiej Brytanii. Wygłosił prelekcję na temat "Evidence based policy", argumentując, że pewne decyzje polityczne powinny opierać się na faktycznych dowodach naukowych - zwłaszcza tam, gdzie te dowody mogą jednoznacznie powiedzieć, jaka decyzja jest właściwa. Temat jest jak najbardziej ciekawy i na czasie, ale niestety - jak można było się spodziewać - cała dyskusja szybko pozbyła się swojego naukowego elementu i przeszła w debatę na temat złych i dobrych zachowań brytyjskich polityków. Harris w czasie swojej prelekcji i późniejszej dyskusji przedstawił kilka ciekawych myśli. W szczególności podkreślił, że nie wszystkie decyzje polityczne wymagają, bądź nawet są w stanie być oparte o "evidence-based policy", co jest zaskakująco zrównoważonym podejściem biorąc pod uwagę, że mówił to jako naukowiec do naukowców - w tym środowisku spodziewałbym się (p < 0.05) chęci naukowego uregulowania wszystkiego (moim zdaniem troszkę przesady w tą stronę byłoby mimo wszystko zdrowe, biorąc pod uwagę, że stan obecny polityki w krajach demokratycznych to konkurs popularności...). Podzielił się też kilkoma przykładami, jak politycy zupełnie ignorowali doradców naukowych w sytuacjach, w których decyzje powinny być podjęte w oparciu o wyniki badań. Chciałbym podzielić się jakąś konkluzją z tego spotkania, ale chyba ostatecznie żadnej nie było, bo - jak już wspomniałem - wydarzenie zdegenerowało się do dyskusji politycznych, w których nawet jakbym chciał to bym się nie orientował, gdyż dotyczyły polityki lokalnej Wielkiej Brytanii. The Quantum Story: a history in 40 moments Wczoraj odwiedziłem SciBar po raz drugi - tym razem było już w pełni naukowo, bo o fizyce kwantowej :). Zaproszony został Jim Baggott, niegdyś naukowiec z profesji, obecnie pisarz książek naukowych i popularnonaukowych. Wydał on niedawno tytułową książkę "The Quantum Story: a history in 40 moments", której stałem się szczęśliwym posiadaczem (razem z autografem autora ;)). W prelekcji Baggott opowiadał o ciekawych momentach w rozwoju fizyki kwantowej oraz o decyzjach podjętych przy pisaniu swojej książki. Sesja pytań pozwoliła obecnym przedyskutować aktualny stan wiedzy o splątaniu kwantowym, tzw. interpretacji wielu światów oraz znaczeniu LHC i tego, o co w ogóle chodzi z tym bozonem Higgs'a. Jim wyraża przekonanie, że wspomniany bozon jest już 'za rogiem', i możemy spodziewać się znaczących wyników badań w ciągu najbliższych tygodni lub miesięcy. Jako ciekawostkę dodam, że Baggott jest w przyszłym tygodniu umówiony na herbatkę z samym Higgs'em ;). Mój portfel stał się lżejszy o 12 funtów** - Istnieje przynajmniej jedna osoba, która będzie mnie chciała za to zabić, jak to przeczyta. Dziękuję za troskę :P ;)., a bagaż cięższy o książkę widoczną na zdjęciach powyżej. Przeczytałem już jakieś 14% i jak na razie jestem bardzo zadowolony. Książka pokazuje, jak kolejne pokolenia fizyków dochodziły do tego, co dziś nazywamy fizyką kwantową - czasem nie bez sporów, ślepych uliczek i niezbyt koleżeńskich zachowań. Tak minęły dwa SciBar'y; z niecierpliwością czekam na kolejny, poświęcony (o ile dobrze pamiętam) tematowi limitów metody naukowej. Z ogólnych przemyśleń: odniosłem wrażenie, że jest to troszkę hermetyczne wydarzenie - większość obecnych osób zdawała się znać nawzajem. Spodziewałem się zobaczyć więcej ludzi z RALu, ale wygląda na to, że wpada tutaj głównie Oxfordskie środowisko akademickie. Na pierwszym SciBarze spotkałem gościa z lokalnego VC, który opowiedział kilka ciekawych historii o brytyjskiej scenie startupowej. Zdaje się, że sporo ruchu jest w dziedzinie biotechnologii, ale ten temat zasługuje na ostobnego posta. Strona Oxford SciBar publikuje podcasty z dotychczasowych edycji spotkań; dostępne są na stronie wydarzenia.

RAL #2 - Energy for the Future

Sun, 17 Jul 2011 12:50:00 +0200

Wczoraj na terenie RALu odbył się wykład Energy for the Future. Omówiono w nim temat nadciągającego kryzysu energetycznego, zmian klimatycznych, alternatywnych źródeł energii i pozycji Wielkiej Brytanii w całej tej sytuacji. Zaskakujące w tym wszystkim było to, że prelegentami była młodzież w wieku szkolnym. Na terenie RALu przez przynajmniej dwa tygodnie działała grupa uczniów w wieku od 14 do 16 lat. Ich zadaniem było zbadanie aktualnego stanu technologicznego i przyszłych perspektyw w temacie produkcji energii elektrycznej i paliw, przeanalizowanie problematyki zmian klimatu, a następnie przygotowanie obszernego raportu omawiającego wyniki ich badań oraz przedstawienie ich publicznie. Ogrom pracy, jaki włożyli w postawione przed nimi zadanie, jest imponujący. Wykład poruszył cały szereg tematów. Była mowa o zmianie klimatu - tę część uważam za najbardziej kontrowersyjną, gdyż przypominała troszkę kopiuj-wklej z Al Gore'a** - "Niewygodną Prawdę" oglądałem ze dwa, trzy razy i poznaję wykresy wzięte z tego filmu "na pierwszy rzut oka". Inna sprawa, że sam Al Gore jest mistrzem przemówień publicznych, i choćby z tego względu warto film zobaczyć., ale trudno coś w tym temacie powiedzieć, odkąd dyskusja o klimacie stała się problemem politycznym. Dalej omówiono wszystkie główne rozwijane przez ludzkość alternatywne do węgla i ropy źródła energii - rozszczepianie jądrowe, energię odnawialną (w tym w szczególności słoneczną), ogniwa paliwowe i biopaliwa. Zarysowano też rozwiązania nieopłacalne dla nas jeszcze ekonomicznie z przyczyn technologicznych - fuzję jądrową, biopaliwa czwartej generacji i satelity słoneczne. Przedstawione informacje były dobrze zorganizowane i pokrywały zarówno temat zmian w infrastrukturze potrzebnych do wprowadzenia nowych rozwiązań jak i ich wpływ na cel gospodarki Wielkiej Brytanii, jakim jest zejście z emisją CO₂ o 80% do 2050-tego roku. Dowiedziałem się tu kilku ciekawych rzeczy - w szczególności tego, że biopaliwa są dużo bardziej rozwinięte niż były ostatnim razem jak sprawdzałem. W szczególności biopaliwa trzeciej generacji nie wymagają już przeznaczenia na ich tworzenie tej samej ziemii, na jakiej produkujemy żywność. Wydaje się także, że problem składowania odpadów radioaktywnych nie jest tak duży, jak opinia publiczna przyzwyczaiła się uważać. Zespół zdawał się jednak być bardzo krytycznie nastawiony do klasycznej energetyki jądrowej; ponadto nie dotarł do badań na temat reaktorów opartych o tor, które mają szansę już niedługo stworzyć kolejną generację reaktorów jądrowych, dużo bezpieczniejszą, wydajniejszą i długoterminową od swoich uranowych odpowiedników. Poruszono temat satelitów słonecznych - zbierania energii słonecznej na orbicie i przesyłania jej na Ziemię za pomocą wiązek laserów lub mikrofal. Ku mojemu zdziwieniu, omawiając szansę na przyjęcie się takiego rozwiązania nikt nie zwrócił uwagę na to, że niektóre projekty takiej elektrowni mogą być traktowane jako orbitalna platforma broni taktycznej, co na pewno nie pomoże w szybkiej adopcji rozwiązania ze względów politycznych. Ogólnie jednak badania sprawiały wrażenie przeprowadzonych rzetelnie, a przedstawiający wyniki uczniowie wydawali się rozumieć to, o czym opowiadali. Z całego serca mogę też przyznać, że najsłabszy z tych uczniów swoimi umiejętnościami prezentowania biję na głowę z 80% wykładowców jakich spotkałem na AGH. Wszystko było dopracowane i "zapięte na ostatni guzik". W szczególności jedna z prezentujących dziewczyn nie mogła być obecna, więc swoją część przygotowała jako automatyczną prezentację z podkładem dźwiekowym. Była ona bez zarzutu; podziwiam profesjonalizm wykonania. Oprócz prezentacji zespół przygotował też dość gruby raport przedstawiający w szczegółach wyniki badań. Miałem okazję go przeglądnąć, i poza małym wypadkiem z drukiem wychodzącym na elementy graficzne papieru firmowego był on bardzo elegancko wykonany. Wykresy były czytelne, tekst dobrze sformatowany - coś, czego ze świecą szukać u większości "dorosłych". Bardzo się cieszę, że byłem świadkiem tego wydarzenia. Miło jest widzieć młode pokolenie zajmujące się istotnymi dla ludzkości kwestiami zamiast spędzania czasu na pierdołach. Mam tylko nadzieję, że widoczny u nich optymizm do fuzji jądrowej się ziści, bo ile w końcu można już na nią czekać?

KrakJam 2011

Mon, 24 Jan 2011 06:08:36 +0100

SĄ JESZCZE WOLNE MIEJSCA - DOŁĄCZ JUŻ DZIŚ! :) Już niedługo, bo w najbliższy weekend, Kraków znów stanie się miejscem zmagań game developerów! W tym roku nie samotnie, bo razem z Warszawą i Gdańskiem! Global Game Jam, bo o nim mowa, to naprawdę niesamowity konkurs. Czteroosobowe zespoły dobrane w większości z przypadkowo wymieszanych programistów, grafików, dźwiękowców i designerów będą próbowały stworzyć kompletne gry komputerowe w... 48 godzin! Jeden weekend w ponad 40 krajach na całym świecie! Jest to impreza marzeń dla każdego game developera! Uważam Czytelniku, że powinieneś rozważyć poważnie udział w tym konkursie - nawet jeśli jesteś studentem, który właśnie ma sesję i napisałeś w życiu tylko platformówkę na zaliczenie. Jako zeszłoroczny uczestnik tego wydarzenia - naszej krakowskiej edycji pod nazwą KrakJam - mogę opisać pokrótce, dlaczego warto wziąć udział w tym konkursie.

48 godzin pisania gry pozwala dobrze (nawet lepiej, niż większość projektów studenckich :)) sprawdzić swoją wytrzymałość i to, jak długo jest się w stanie zachować zdolność logicznego myślenia :).
Dwa dni kodowania non-stop to świetne przygotowanie na crunch time w pracy. Jest to także dobra rozgrzewka przed sesją, która jak zwykle dla większości studentów wypada w okresie konkursu :).
Myślisz, że umiesz pracować w zespole? Sprawdź to! Mnie osobiście zeszłoroczny KrakJam pokazał wyraźnie, w których miejscach niedomagam jako "podwładny". Wiem dzięki temu, gdzie muszę pracować nad sobą. Dla team leaderów jest to także świetna okazja sprawdzenia swoich umiejętności - 48 godzin wspólnej pracy w zespołach, które zwykle wcześniej się nie znały, to prawdziwe zderzenie charakterów.
Cała impreza jest też sporym wyzwaniem dla umiejętności technicznych. Jakich narzędzi użyć do koordynacji pracy? W jakim języku tworzyć jeśli programiści mają różne preferencje? Jak zaplanować pisanie gry tak, żeby maksymalnie zrównoleglić pracę? Odpowiedzi na te pytania można na KrakJamie uzyskać "the hard way" - od tego, jak sobie poradzisz z powyższymi problemami zależy sukces Twojej gry! A prawdziwa zabawa zaczyna się, jak przeciążony router odmówi posłuszeństwa i cała sala traci Internet ;).

Jednym słowem, things just got real. Dlatego wysypiam się dobrze w czwartek, a od piątku do niedzieli... party time ^_^. SĄ JESZCZE WOLNE MIEJSCA - DOŁĄCZ JUŻ DZIŚ! :)